काठमाडौँ, ४ असोज । नेपाली महिलाहरूको गरिबी, बेरोजगारी र पारिवारिक विवशतालाई हतियार बनाएर उनीहरूको शरीर र मातृत्वको अन्तरदेशीय व्यापार भइरहेको एउटा स्तब्धकारी र अमानवीय तथ्य बाहिर आएको छ।

भारतीय सञ्चारमाध्यम ‘दैनिक भास्कर’को खोजमूलक अनुसन्धान अनुसार, भारतका सीमावर्ती क्षेत्रमा नेपाली युवतीहरूलाई पुर्‍याएर यौन सम्बन्धमार्फत गर्भवती बनाउने र सन्तान जन्माएपछि नेपाल फर्काइदिने एउटा संगठित गिरोह सक्रिय रहेको पाइएको छ।

कसरी चल्छ १ करोड भारतीय रुपैयाँको अमानवीय खेल?

सन्तान नभएका वा विभिन्न स्वास्थ्य समस्याका कारण आमा बन्न नसकेका सम्पन्न भारतीय दम्पतीहरूलाई लक्षित गरी यो धन्दा चलाइएको छ। ‘आईभीएफ’ (IVF) प्रविधि असफल हुने वा कमजोर सन्तान जन्मिने त्रास देखाउँदै त्यस्ता दम्पतीलाई नेपाली युवतीसँग प्राकृतिक रूपमै (शारीरिक सम्बन्ध राखेर) सन्तान जन्माउन उत्प्रेरित गरिन्छ।

यसका लागि दलालहरूले ग्राहकसँग प्रति युवती १ करोड भारतीय रुपैयाँसम्म असुल्ने गरेका छन्। तर, त्यसमध्ये सम्बन्धित युवतीले जम्मा २० देखि २५ लाख रुपैयाँ मात्र पाउँछिन् भने बाँकी ७५ देखि ८० प्रतिशत रकम दलालहरूको सञ्जालले बाँडीचुँडी खाने गरेको छ।

१ देखि डेढ वर्षसम्म भारतमा बन्धकजस्तै, बच्चा जन्मिएपछि खोसेर नेपाल फिर्ता

सहमति भएपछि युवतीलाई १ देखि डेढ वर्षसम्म भारतमा ग्राहककै घरमा राखिन्छ। शारीरिक सम्बन्धमार्फत गर्भवती बनाएर बच्चा जन्मिएपछि आमाबाट शिशु खोसेर उनलाई नेपाल फिर्ता पठाइन्छ।

बुटवल, पोखरा, पाल्पा र गुल्मीसम्म सञ्जाल

यो गिरोहको जालो नेपालको बुटवल, पोखरा, पाल्पा र गुल्मी जस्ता पहाडी जिल्लाहरूसम्म फैलिएको छ। बुटवललाई मुख्य ट्रान्जिट बनाएर काम गर्ने सुष्मा थापा, पोखराका दीपु र ओमजस्ता दलालहरूले नेपालका सोझा र विपन्न युवतीहरूलाई यस दलदलमा फसाइरहेका छन्।

भर्खरै बाहिरिएका केही प्रतिनिधि घटना अनुसार:

– फ्याक्ट्रीमा सामान प्याकिङ गरेर परिवार पाल्दै आएकी २० वर्षीया युवती (रुबी), जसको परिवार खेतीकिसानीमा आश्रित छ, उनलाई पैसाको प्रलोभन देखाएर यस काममा ल्याउन खोजिएको भेटियो।

– २० वर्षीय छोरा र आमाको जिम्मेवारी बोकेकी ३५ वर्षीया महिलालाई उनकै परिवारको आर्थिक समस्या समाधान गरिदिने नाममा भारत पठाउने तयारी भइरहेको थियो।

दलालहरूले सिमानामा कुनै रोकतोक नहुने, सजिलै गाडीमा राखेर भारत कटाइदिने र आवश्यक परे कागजी सम्झौतासमेत गरिदिने दाबी गरेका छन्। यसअघि पनि पाँच पटकभन्दा बढी यस्तो काम गरिसकेको र अमेरिकामा समेत नेपाली युवती पठाइएको दलाल सुष्मा थापाले स्वीकार गरेकी छन्।

नेपाली युवतीलाई नै निशाना बनाउनुको अन्धविश्वास र सामाजिक कारण

यो अपराधमा नेपाली युवतीहरूलाई नै निशाना बनाइनु पछाडि गहिरो मनोवैज्ञानिक र सामाजिक कारण देखिन्छ:

१. अन्धविश्वास: पहाडी भेगका नेपाली युवतीहरू शारीरिक रूपमा गोरो र स्वस्थ हुने भएकाले उनीहरूबाट जन्मिने सन्तान पनि गोरो र आकर्षक हुन्छ भन्ने अन्धविश्वास ग्राहकमा रहेको पाइन्छ।

२. कानुनी जोखिममुक्त हुने सोच: सीमापारि अर्को देशकी नागरिक भएकाले सन्तान जन्माएर नेपाल फर्केपछि ती महिलाले भविष्यमा बच्चामाथि कुनै कानुनी दाबी गर्न सक्दिनन् र उनीहरूको पारिवारिक गोपनीयता सुरक्षित रहन्छ भन्ने सोच ग्राहकहरूको हुन्छ।

३. असहायपनको फाइदा: नेपालका गरिब महिलाहरू भारतमा गएर कानुनी लडाइँ लड्न वा न्याय माग्न सक्दैनन् भन्ने फाइदा दलाल र ग्राहक दुवैले उठाउने गरेका छन्।

मानव बेचबिखनको नयाँ रूप र राज्यको मौनता

नेपालको कानुनअनुसार कुनै पनि व्यक्तिलाई प्रलोभनमा पारेर, यौन शोषण वा अंग झिक्ने/कोख भाडामा लिने जस्ता कार्यमा लगाउनु मानव बेचबिखन तथा ओसारपसार अपराध हो। आफ्नै शरीर र कोखलाई वस्तु बनाउन बाध्य पारिनु नेपाली समाजको चरम गरिबी र अवसरहीनताको तीतो यथार्थ हो।

खुला सिमानाको फाइदा उठाउँदै नेपालका पहाडी गाउँहरूबाट चेलीबेटीलाई यसरी ‘सन्तान उत्पादन गर्ने साधन’ का रूपमा तस्करी गरिँदा पनि सीमा सुरक्षा निकाय र स्थानीय प्रशासन बेखबर रहनु अर्को विडम्बना हो। विपन्नताका कारण आफ्नै नागरिक यसरी आधुनिक दासताको सिकार भइरहँदा राज्य, समाज र कानुन कार्यान्वयन गर्ने निकायहरूले अब कडा कदम चाल्नै पर्छ।